ปัจฉิมพจน์ของหลวงปู่
เมื่อหลวงปู่ฟังพระสวดมหาสติปัฏฐานจบลงแล้ว
สักครู่หนึ่งต่อมา
ท่านกล่าวปรารภถึงลักษณาการที่พระพุทธเจ้าเข้าสู่ปรินิพพานตั้งแต่เริ่มต้นมาจนตลอด
ซึ่งจะขอจับเอาใจความตอนท้ายไว้ในที่นี้ว่า
“พระพุทธเจ้า
พระองค์ไม่ได้เข้าสู่นิพพานในญาณสมาบัติอะไรที่ไหนหรอก
เมื่อพระองค์ออกจากจตุตถฌานแล้ว จิตขันธ์ หรือ นามขันธ์ ก็ดับพร้อม ไม่มีอะไรเหลือ
นั่นคือ พระองค์ดับเวทนาขันธ์ในภาวะจิตตื่น หรือวิถีจิตอันปรกติของมนุษย์
ครบทั้งสติและสัมปชัญญะ ไม่ถูกภาวะอื่นใดมาครอบงำอำพรางให้หลงใหลใด ๆ ทั้งสิ้น
เป็นภาวะแห่งตนเองอย่างบริบูรณ์ภาวะอันนั้นจะเรียกว่า มหาสูญญตา หรือจักรวาลเดิม
หรือเรียกว่าพระนิพพาน อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้
เราปฏิบัติมาก็เพื่อให้เข้าถึงภาวะอันนั้นเอง”
วจีสังขารคือวาจาของหลวงปู่ก็สิ้นสุดลงเพียงแค่นี้
คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล) รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูป ประดิษฐานรอบระเบียง หอพระแก้ว กำแพงนคร เวียงจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น