หลวงปู่ฝากไว้ : แปลกดี

แปลกดี

 

หลังจากงานเปิดพิพิธภัณฑ์อาจารย์มั่นแล้ว หลวงปู่เดินทางต่อไปเพื่อเยี่ยมอาจารย์ฟั่น ที่ถ้ำขาม สมัยนั้นรถใหญ่ไปได้แค่เชิงเขา หลวงปู่ต้องปีนเขาจากที่ไกลด้วยความเหนื่อยยากอย่างยิ่ง ท่านต้องหยุดพักเหนื่อยหอบเป็นระยะหลายครั้ง อาตมาทุกข์ใจมากที่มีส่วนทำให้หลวงปู่ต้องทรมานสังขารถึงปานนั้นในที่สุด เมื่อไปถึงศาลาใหญ่บนยอดถ้ำขามแล้ว ท่านอาจารย์ฟั่นกราบหลวงปู่เสร็จ ท่านอาจารย์เทศน์ก็ขึ้นไปถึงพอดี ฯ

เมื่อเห็นพระเถระสำคัญทั้งสามรูปได้พบกันโดยบังเอิญเช่นนี้ และท่านสนทนาวิสาสะกันด้วยบรรยากาศที่สงบเยือกเย็นยิ้มแย้มแจ่มใสเช่นนั้น ความทุกข์หายไปหมด ความปลื้มปิติก็เข้ามาแทนที่ ฯ

ท่านอาจารย์ฟั่นกล่าวแสดงความยินดีกับหลวงปู่ว่าท่านอาจารย์สุขภาพแข็งแรงดีแท้ อายุปูนนี้แล้วยังสามารถขึ้นถ้ำขามได้ ฯ

หลวงปู่กล่าวว่า

 

“ก็ไม่ค่อยแข็งแรงเท่าไรหรอก ผมตริตรองดูแล้วเห็นว่าไม่มีวิบากของสังขาร เมื่ออาศัยไม่ได้ ปล่อยทิ้งไปเลยเท่านั้นแหละ”

คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้”  บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา

                       ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์  อตุโล)  
                      รวบรวมและบันทึกไว้โดย  พระราชวรคุณ 
                      วัดบูรพาราม  อ.เมือง จ. สุรินทร์

ข้อมูลภาพ : ภาพวาดบนผนังพิพิธภัณฑ์กัมมัฏฐาน อัฐิฐาตุ วัดบูรพาราม  
                อ.เมือง จ. สุรินทร์