มีเวทนาหนัก แต่ไม่หนักด้วยเวทนา
หลวงปู่อาพาธหนักอยู่ที่โรงพยาบาลจุฬาฯ เป็นวันที่
๑๗ ของการอยู่โรงพยาบาล คืนนั้น หลวงปู่มีอาการอ่อนเพลียอย่างมาก
ถึงต้องใช้ออกซิเจนช่วยหายใจตลอด เวลาดึกมากแล้ว คือ หกทุ่มกว่า ท่านอาจารย์ยันตระ
พร้อมด้วยบริวารหลายท่านเข้าไปขอกราบเยี่ยมหลวงปู่
เห็นเป็นกรณีพิเศษจึงให้ท่านเข้าไปกราบเยี่ยมได้ หลวงปู่นอนตะแคงขวา หลับตาตลอด
เมื่อคณะของท่านอาจารย์ยันตระกราบนมัสการแล้ว
ท่านอาจารย์ยันตระขยับก้มไปชิดหูหลวงปู่ แล้วถามว่า “หลวงปู่ยังมีเวทนาอยู่หรือ” ฯ
หลวงปู่ตอบว่า
“เวทนากับร่างกายนั้นมีอยู่ตามธรรมชาติของมัน
แต่ไม่ได้เสวยเวทนานั้นเลย”
คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูป ประดิษฐานรอบระเบียง หอพระแก้ว กำแพงนคร เวียงจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น