ไม่เคยกระทำแบบแสดง
หลวงปู่ไม่มีมายาในทางอยากโชว์เพื่อให้เด่น
ให้สง่าแก่ตนเอง เช่น การถ่ายรูปของท่าน ถ้าใครอยากจะถ่ายรูปท่าน
ก็ต้องหาจังหวะให้ดี ระหว่างที่ห่มผ้าใส่สังฆาฏิเรียบร้อย เพื่อลงปาฏิโมกข์
หรือบวชนาค หรือเข้าพิธีกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง
แล้วขอถ่ายรูปท่านในจังหวะนี้ย่อมได้ง่าย เมื่อท่านอยู่ตามธรรมดาแล้ว
ขอร้องให้ท่านลุกไปห่มผ้าแล้วมาตั้งท่าให้ถ่าย แบบนี้หวังได้ยากอยากยิ่ง เช่น
มีสุภาพสตรีท่านหนึ่งจากกรุงเทพฯ นำผ้าห่มชั้นดีไปถวายหลวงปู่เมื่อหน้าหนาว
พอถึงเดือนห้าหน้าร้อน
เผอิญเขาได้กราบหลวงปู่อีกจึงขอให้ท่านเอาผ้ามาห่อให้เขาถ่ายรูปด้วย
เพราะตอนถวายไม่ได้ถ่ายไว้ หลวงปู่ปฏิเสธว่า ไม่ต้องหรอก
แม้เขาจะขอเป็นครั้งที่สอง ที่สาม ท่านก็ว่าไม่ต้อง ไม่จำเป็นอยู่นั่นเอง ฯ
เมื่อสุภาพสตรีนั้นลากลับไปแล้ว
อาตมาไม่ค่อยสบายใจก็ถามท่านว่า โยมเขาไม่พอใจ หลวงปู่ทราบไหม ฯ
หลวงปู่ยิ้มแล้วตอบว่า
“รู้อยู่ ที่เขามีความไม่พอใจ
ก็เพราะใจเขามีความไม่พอ”
คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล) รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูป ประดิษฐานรอบระเบียง หอพระแก้ว กำแพงนคร เวียงจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น