ยิ่งแปลกอีก
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าญาติโยมที่นั่งห้อมล้อมจำนวนมากนั้นจะตื่นเต้นดีใจขนาดไหน
ที่เห็นพระเถระสำคัญนั่งอยู่ด้วยกันโดยบังเอิญ คือ หลวงปู่ดูลย์ หลวงปู่ฟั่น หลวงปู่เทสก์
โอกาสเช่นนี้หาได้ง่ายที่ไหน
ตากล้องจากสุรินทร์สองคนตั้งหน้าถ่ายรูปเอาอย่างเต็มที่ ฯ
ขากลับบนรถบัสใหญ่นั่นเอง
ช่างถ่ายรูปเห็นว่าทุกคนกระหายที่จะได้รูป เขาจึงพูดว่า จะขยาย ๑๒ นิ้ว
จำหน่ายเอาเงินบำรุงวัดป่าจอมพระ อาตมาคิดแต่ในใจว่า
การเอารูปครูบาอาจารย์ไปตีราคาจำหน่ายเช่นนี้ดูไม่ค่อยงามเท่าไรนัก
แต่เขาก็สั่งจองกันเกือบทุกคน ฯ
เมื่อช่างเอาฟิล์มไปล้างแล้ว
ปรากฏว่าฟิล์มที่อุตส่าห์ถ่ายไม่ต่ำกว่า ๒๐ ครั้งนั้น มีลักษณะใสสะอาด
เหมือนหนึ่งท้องฟ้าที่ปราศจากหมอกเมฆฉะนั้น
ความหวังที่จะได้รูปก็สิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิงยิ่งกว่านั้น
การพบกันของพระเถระสำคัญของทั้งสามท่านนั้น เป็นการพบกันครั้งสุดท้ายแล้ว
คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ :ภาพวาดบนผนังพิพิธภัณฑ์กัมมัฏฐาน
อัฐิฐาตุ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น