โลกนี้มันก็มีเท่าที่เราเคยรู้มาแล้วนั้นเอง
บางครั้งที่หลวงปู่สังเกตเห็นว่า
ผู้มาปฏิบัติยังลังเลใจเสียดายในความสนุกเพลิดเพลินแบบโลกล้วน
จนไม่อยากละมาปฏิบัติธรรม ฯ
ท่านแนะนำชวนคิดให้เห็นชัดว่า
“ขอให้ท่านทั้งหลายจงสำรวจดูความสุขว่า
ตรงไหนที่ตนเห็นว่ามันสุขที่สุดในชีวิต ครั้นสำรวจดูแล้วมันก็แค่นั้นแหละ
แค่ที่เราเคยรู้เคยพบมาแล้วนั่นเอง ทำไมจึงไม่มากกว่านั้น มากกว่านั้นไม่มี
โลกนี้มีอยู่แค่นั้นเอง แล้วก็ซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยู่แค่นั้นเกิดแก่เจ็บตายอยู่ร่ำไป
มันจึงน่าจะมีความสุขชนิดพิเศษกว่าประเสริฐกว่านั้น ปลอดภัยกว่านั้น
พระอริยเจ้าทั้งหลาย ท่านจึงสละสุขส่วนน้อยนั้นเสีย
เพื่อแสวงหาสุขอันเกิดจากความสงบกาย สงบจิต สงบกิเลส
เป็นสุขที่ปลอดภัยหาสิ่งใดเปรียบมิได้เลย”
คัดลอกจาก
: “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์
อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง
จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูป วัดศรีเมือง กำแพงนคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น