ปรารภธรรมเปรียบเทียบ
จิตของพระอริยะเจ้าชั้นโลกุตระนั้น
แม้จะยังอยู่ในโลกคลุกคลีกับสิ่งแวดล้อมโดยสถานใด ก็ไม่อาจจูงจิตของท่านให้ไขว้เขวเจือปนกับสิ่งเหล่านั้นได้
คือ โลกธรรมไม่อาจครอบงำจิตใจได้เลย คือ จิตไม่กลับกลายไปเป็นจิตปุถุชนได้อีก
ไม่อาจกลับไปอยู่ใต้อำนาจของกิเลสตัณหาได้อีก ฯ
“เปรียบเหมือนกะทิมะพร้าวที่คั้นออกมาแล้ว
เอาไปสำรอกหรือเคี่ยวด้วยความร้อนจนเป็นน้ำมันออกมาได้แล้ว
ย่อมไม่กลับกลายเป็นกะทิเหมือนเดิมได้อีก
แม้จะเอาไปปะปนระคนกับกะทิอย่างไรก็ไม่อาจทำให้น้ำมันนั้นกลายเป็นกะทิเหมือนเดิมได้”
คัดลอกจาก
: “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์
อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง
จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูปวัดใหญ่ชัยมงคล
อยุธยา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น