สนทนาต่อมา
ครั้นเมื่อพระเถระทั้ง ๒
รูปได้ฟังคำพูดของหลวงปู่ว่าหลวงปู่ท่านอยู่กับ “รู้” ต่างองค์ก็นิ่งสงบชั่วระยะหนึ่ง
แล้วก็เรียนถามหลวงปู่ต่อไปว่า อาการที่ว่าอยู่กับรู้มีลักษณะเป็นอย่างไร ฯ
หลวงปู่อธิบายว่า
“รู้ (อัญญา) เป็นปรกติจิตที่ ว่าง สว่าง บริสุทธิ์
หยุดการปรุงแต่ง หยุดการแสวงหา หยุดกิริยาของจิต ไม่มีอะไรเลย
ไม่ยึดถืออะไรซักอย่าง”
คัดลอกจาก : “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล) รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : พระพุทธรูป ประดิษฐานรอบระเบียง หอพระแก้ว กำแพงนคร เวียงจันทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น