ทิ้งเสีย
สุภาพสตรีท่านหนึ่ง เป็นชนชั้นครูบาอาจารย์ เมื่อฟังธรรมปฏิบัติจากหลวงปู่จบแล้ว
ก็อยากทราบถึงวิธีไว้ทุกข์ที่ถูกต้องตามธรรมเนียม เขาจึงพูดปรารภต่อไปว่า คนสมัยนี้ไว้ทุกข์ไม่ค่อยจะถูกต้องและตรงกันทั้งๆที่สมัย
ร.๖ ท่านทำไว้เป็นแบบอย่างดีอยู่แล้ว
เช่นเมื่อญาติพี่น้องหรือญาติผู้ใหญ่ถึงแก่กรรมลง ก็ให้ไว้ทุกข์ ๗ วันบ้าง ๕๐ วันบ้าง ๑๐๐
วันบ้าง แต่ปรากฏว่าคนทุกวันนี้ ทำอะไรรู้สึกว่าลักลั่นกัน ไม่เป็นระเบียบ ดิฉันจึงขอเรียนถามหลวงปู่ว่า การไว้ทุกข์ที่ถูกต้องนั้น ควรไว้อย่างไรเจ้าคะ
หลวงปู่บอกว่า
“ทุกข์
ต้องกำหนดรู้
เมื่อรู้แล้วให้ละเสีย
ไปไว้มันทำไม”
คัดลอกจาก
: “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์
อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง
จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : เดชาชาติ เทียนเสม ผู้เขียนภาพ
จากหนังสือภาพพุทธประวัติ.
สำนักพิมพ์บริษัทพัฒนาคุณภาพวิชาการ (พ.ว.) 2554.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น