คนละเรื่อง
มีชายหนุ่มจากต่างจังหวัดไกลสามสี่คนเข้าไปหาหลวงปู่ขณะที่ท่านนั่งพักผ่อนอยู่ที่มุขศาลาการเปรียญ
ดูอากัปกิริยาของเขาแล้วคงคุ้นเคยกับพระนักเลงองค์ใดองค์หนึ่งมาก่อนแล้ว
สังเกตจากการนั่ง การพูด เขานั่งตามสบาย พูดตามถนัด ยิ่งกว่านั้น
เขาคงเข้าใจว่าหลวงปู่องค์นี้คงสนใจกับเรื่องเครื่องรางของขลังอย่างดี
เขาพูดถึงชื่อเกจิอาจารย์อื่น ๆ
ว่าให้ของดีของวิเศษแก่ตนหลายอย่างในที่สุดก็งัดเอาของมาอวดกันเองต่อหน้าหลวงปู่
คนหนึ่งมีเขี้ยวหมูตัน คนหนึ่งมีเขี้ยวเสือ อีกคนมีนอแรด
ต่างคนต่างอวดอ้างว่าของตนดี วิเศษอย่างนั้นอย่างนี้ มีคนหนึ่งเอ่ยว่า หลวงปู่ฮะ
อย่างไหนแน่ดีวิเศษกว่ากันฮะ ฯ
หลวงปู่บอกว่า
“ไม่มีดี ไม่มีวิเศษอะไรหรอก
เป็นของสัตว์เดียรัจฉานเหมือนกัน”
คัดลอกจาก
: “หลวงปู่ฝากไว้” บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์
อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง
จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : กาญจนา ภูมิสูง. ผู้เขียนภาพ
จากหนังสือภาพ ชุดนิทานชาดก เรื่องหมูปราบเสือ
สำนักพิมพ์บริษัทพัฒนาคุณภาพวิชาการ (พ.ว.) 2553.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น