หลวงปู่ฝากไว้ : เป็นการดัดนิสัยหรือเปล่า

เป็นการดัดนิสัยหรือเปล่า

              เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองผ่านพ้นไปแล้วเป็นเวลา ๖ ปี ผลได้ที่สงคราม

ฝากไว้ให้ก็คือ ความยากจนข้นแค้นแสนเข็ญด้วยขาดแคลนเรื่องอุปโภคบริโภค ได้แผ่ปกคลุมไปทั่วทุกหย่อมหญ้าโดนเฉพาะเครื่องนุ่งห่มขาดแคลนอย่างยิ่ง พระเณรในวัดต่างมีสงบจีวรชุดเดียวก็บุญหนักหนาแล้ว พวกเราเป็นสามเณรอยู่กับหลวงปู่หลายรูปฯ

            วันหนึ่ง สามเณรพรม ซึ่งเป็นหลานหลวงปู่รูปหนึ่งด้วยเขาเห็นสามเณรชุมพลห่มจีวรใหม่และสวย จึงถามว่า จีวรนี้ท่านได้แต่ไหนมา เณรชุมพลตอบว่าเราเข้าไปทำวาระถวายหลวงปู่ หลวงปู่เห็นเขาขาด ท่านจึงประทานให้มาผืนหนึ่งฯ

            เมื่อถึงวาระเณรพรม จึงห่มจีวรขาดไปนวดเท้าหลวงปู่ด้วยคิดว่าจะได้อย่างเขาบ้าง พอเสร็จวาระกำลังออกมาหลวงปู่เห็นจีวรขาด คงจะสงสารอย่างจับใจ จึงลุกไปเปิดประตู้หยิบเอาของมายื่นให้พร้อมกับสั่งว่า

            "นี่เอาไปเย็บให้ดี อย่าห่มทั้งที่ขาดอย่างนี้"

            สามเณรพรมต้องจำใจรับด้ายกับเข็มจากหลวงปู่อย่างรวดเร็ว ด้วยความผิดหวัง

คัดลอกจาก : หลวงปู่ฝากไว้  บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา

                 ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์  อตุโล)  

                 รวบรวมและบันทึกไว้โดย  พระราชวรคุณ 

                 วัดบูรพาราม  อ.เมือง จ. สุรินทร์