มี แต่ไม่เอา
ปี
๒๕๒๒ หลวงปู่ไปพักผ่อน และเยี่ยมพระอาจารย์สมชาย ที่วัด
เขาสุกิม จังหวัดจันทบุรี ขณะเดียวกันก็มีพระเถระอาวุโสรูปหนึ่งจากกรุงเทพฯ
คือพระธรรมวราลังการ วัดบุปผาราม เจ้าคณะภาค ทางภาคใต้
ไปอยู่ฝึก
กัมมัฏฐานเมื่อวัยชราแล้ว
เพราะมีอายุอ่อนกว่าหลวงปู่เพียงปีเดียว
เมื่อท่านทราบว่า หลวงปู่เป็นพระฝ่ายกัมมัฏฐานอยู่แล้ว ท่านจึงสนใจและศึกษาถามถึงผลของการปฏิบัติ ทำนองสนทนาธรรม กันเป็นเวลานาน และกล่าวถึงภาระของท่านว่า
มัวแต่ศึกษาและบริหารงานการคณะสงฆ์มาตลอดวัยชรา
แล้วก็สนทนาข้อกัมมัฏฐานกับหลวงปู่เป็นเวลานาน ลงท้าย ถามหลวงปู่สั้นๆว่า
ท่านยังมีโกรธอยู่ไหมฯ
หลวงปู่ตอบเร็วว่า
“มี แต่ไม่เอา”
คัดลอกจาก : หลวงปู่ฝากไว้ บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ
: ธนากร ศรีวิเชียร ผู้เขียนภาพจากหนังสือชุดการผจญภัยของพระพุทธเจ้า
ตอนปราบพญามาร. สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์.กรุงเทพมหานคร, 2552.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น