เมื่อถึงปรมัตถ์แล้วไม่ต้องการ
ก่อนเข้าพรรษาปี ๒๔๙๖
หลวงพ่อเถาะ ซึ่งเป็นญาติของหลวงปู่ และบวชเมื่อวัยชราแล้ว
ได้ออกธุดงค์ติดตามท่านอาจารย์เทสก์ท่านอาจารย์สาม ไปอยู่จังหวัดพังงาหลายปี
กลับมาเยี่ยมนมัสการหลวงปู่
เพื่อศึกษาข้อปฏิบัติทางกัมมัฏฐานต่อไปอีกจนเป็นที่พอใจแล้วหลวงพ่อเถาะพูดตามประสาความคุ้นเคยว่า
หลวงปู่สร้างโบสถ์ศาลา ได้ใหญ่ ได้ใหญ่โตสวยงามอย่างนี้
คงจะได้บุญได้กุศลอย่างใหญ่โตที่เดียว
หลวงปู่ตอบว่า
"ที่เราสร้างนี่ก็เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
ประโยชน์สำหรับโลก หรับวัดวา ศาสนา เท่านั้นแหละ
ถ้าพูดถึงเอาบุญเราจะมาเอาบุญอะไรอย่างนี้"
คัดลอกจาก : หลวงปู่ฝากไว้ บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล)
รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ.
สุรินทร์
ข้อมูลภาพ : ภาพวาดบนผนังพิพิธภัณฑ์กัมมัฏฐาน อัฐิฐาตุ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น