อยู่ ก็อยู่ให้เหนือ
ผู้ที่เข้านมัสการหลวงปู่ทุกคนและทุกครั้ง มักจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
แม้หลวงปู่จะมีอายุใกล้ร้อยปีแล้วก็จริง แต่ดูผิวพรรณยังผ่องใส
และสุขภาพอนามัย
แข็งแรงดี แม้ผู้ที่อยู่ใกล้ชิดท่านตลอดมา
ก็ยากที่จะได้เห็นท่านแสดงอาการ
หมองคล้ำ หรืออิดโรย
หรือหน้านิ่วคิ้วขมวดออกมาให้เห็น ท่านปรกติสงบเย็น
เบิกบานอยู่เสมอ มีอาพาธน้อย
มีอารมณ์ดี ไม่ตื่นเต้นตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ไม่เผลอคล้อยตามคำสรรเสริญ
หรือคำตำหนิติเตียน ฯ
มีอยู่ครั้งหนึ่ง ท่ามกลางพระเถระฝ่ายวิปัสสนา
สนทนาธรรมเรื่องการปฏิบัติกับหลวงปู่
ถึงปรกติจิตที่อยู่เหนือความทุกข์โดนลักษณะการอย่างไร ฯ
หลวงปู่ว่า
“การไม่กังวล การไม่ยึดถือ นั่นแหละคือวิหารธรรมของนักปฏิบัติ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น