คิดไม่ถึง
สำนักปฏิบัติแห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นสาขาของหลวงปู่นั่นเอง อยู่ด้วยกันเฉพาะพระ
ประมาณห้าหกรูป
อยากจะเคร่งครัดเป็นพิเศษถึงขั้นสมาทานไม่พูดจากันตลอด
พรรษา คือ
ไม่ให้มีเสียงเป็นคำพูดออกจากปากใคร ยกเว้นการสวดมนต์ทำวัตร
หรือสวดปาติโมกข์เท่านั้น ครั้นออกพรรษาแล้ว พากันไปกราบหลวงปู่
เล่าถึงการ
ปฏิบัติอย่างเคร่งครัดของพวกตนว่า นอกจากปฏิบัติข้อวัตรอย่างอื่นแล้วสามารถ
หยุดพูดได้ตลอดพรรษาอีกด้วย
ฯ
หลวงปู่ฟังแล้วยิ้มหน่อยหนึ่ง พูดว่า
“ดีเหมือนกัน
เมื่อไม่พูดก็ไม่มีโทษทางวาจา แต่ที่ว่าหยุดพูดได้นั้น
เป็นไปไม่ได้หรอก
นอกจากพระอริยบุคคลผู้เข้านิโรธสมาบัติขั้นละเอียด
ดับสัญญาเวทนาเท่านั้นแหละที่ไม่พูดได้
นอกนั้นพูดทั้งวันทั้งคืน
ยิ่งพวกที่
ตั้งปฏิญาณว่าไม่พูดนั่นแหละยิ่งพูดมากกว่าคนอื่น
เพียงแต่ไม่ออกเสียงให้คนอื่น
ได้ยินเท่านั้นเอง”
คัดลอกจาก : หลวงปู่ฝากไว้ บันทึกคติธรรมและธรรมเทศนา
ของพระราชวุฒาจารย์(หลวงปู่ดุลย์ อตุโล) รวบรวมและบันทึกไว้โดย พระราชวรคุณ
วัดบูรพาราม อ.เมือง จ. สุรินทร์
ข้อมูลภาพ
: ธนากร ศรีวิเชียร ผู้เขียนภาพจากหนังสือชุดการผจญภัยของพระพุทธเจ้า
ตอนปราบพญามาร. สำนักพิมพ์แฮปปี้คิดส์.กรุงเทพมหานคร, 2552.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น